۱۳۹۱/۶/۱۲

اثارگناه برفردودیگران



                                                                                       Rabee Nz‎
آثار ناگوار گناه بر فرد


گناه آثار ناگواری بر انسان بر جای می‌گذارد. امام ابن قَیّم جوزی برخی از این آثار بد را ذکر کرده است
۱- محروم شدن از علم
علم شرعی نوری است که خداوند به قلب هر که بخواهد می‌تاباند و گناه باعث خاموش شدن این نور می‌گردد
هنگامی که امام شافعی برای آموختن علم به نزد امام مالک آمد، مالک که از هوش و استعداد وی خوشش آمده بود او را اینگونه نصیحت کرد
«من می‌بینیم که خداوند بر قلب تو نوری تابانده است، آن را با گناه خاموش نکن
گناه دشمن علم و آگاهی و معرفت است و نیکی و بازداشتن نفس از هوا و هوس کلید معرفت و شناخت است.
۲- محروم شدن از روزی
امام احمد در مسند خود از ثوبان (رضی‌الله عنه) روایت می‌کند که رسول‌الله (صلی‌الله علیه‌وسلم) فرمود
«چه بسا که انسان به علت گناه خود از روزی محروم می‌شود». [به روایت ابن ماجه، آلبانی آن را حسن دانسته است]
برادر و خواهر عزیز. چه بسا انجام گناه باعث از دست رفتن موقعیت‌های و موفقیت‌های بسیاری می‌شود بدون آنکه حتی خود ما متوجه شویم و از سوی دیگر بسا انسان‌هایی که موفقیت‌های خود را مدیون خوبی‌هایی هستند که در حق دیگران انجام داده‌اند بدون آنکه خود بدانند
۳- تاثیر گناه در برخورد میان فرد و دیگران
آثار گناه را حتی می‌شود در برخورد دیگران هم دید. یکی از بزرگان می‌گوید: وقتی گناه می‌کنم آثار آن را در وسیله‌ی سواری‌ام و در برخورد همسرم مشاهده می‌کنم!
۴- سخت شدن کارها و بسته شدن درها بر روی انسان
الله متعال در سوره‌ی طلاق می فرماید
{ومن یتق الله یجعل له من أمره یسرا} [طلاق: ۴]
«و هر کس تقوای الله را پیشه کند [الله] براى او در کارش آسانی قرار می‌دهد».
وقتی تقوا باعث آسان شدن کارها می‌شود در مقابل گناه و عدم تقوای الهی نیز باعث ایجاد مشکلات وسخت شدن کارها و بسته شدن درهای موفقیت بر روی انسان می‌شود
۵- احساس تاریکی در قلب و افسردگی و غم
شخص گناهکار در قلب خود نوعی تاریکی و ظلمت را حس می‌کند. ابن حس پس از مدتی حتی در اعضا و جوارح و چهره‌ی شخص گناهکار آشکار می‌شود تا جایی که دیگران این تاریکی و افسردگی را نیز مشاهده می‌کنند
عبدالله بن عباس (رضی‌الله عنه) می‌گوید
«نیکی باعث روشنی در چهره و نور در قلب و گشایش در رزق و روزی و نیروی در بدن و محبت در قلوب دیگران می شود. و گناه باعث تاریکی چهره و تاریکی قلب و سستی در بدن و کمبود روزی و ایجاد نفرت در قلوب دیگران می‌شود»
یکی از نزدیکترین آثار گناهان افسردگی و هجوم غم‌ها و غصه‌هاست. به همان اندازه که انجام نیکی‌ها باعث ایجاد نوعی سبکبالی و آسایش درونی می‌شود، گناهان در انسان حس تنهایی و تاریکی و غصه و افسردگی را پدید می‌آورند
تکرار گناهان و عدم ایمان به پاداش نیک الهی در انسان حس پوچی و هیچ‌انگاری بوجود خواهد آورد. در این مرحله انسان تنها به گذراندن این زندگی که از نگاه او چیزی جز زجر و مصیبت و بیهودگی نیست می‌پردازد.
۶- محروم شدن از انجام طاعات و عبادات
اگر گناه عقوبتی جز محروم شدن انسان از عبادت الله نداشت همین برای مجازات شخص گناهکار کافی بود. هر گناه باعث می‌شود انسان توفیق انجام کار نیک را از دست بدهد، کارهای نیکی که برای انسان از تمام دنیا با ارزشتر است
گناه به مانند غذای مسمومی است که باعث می‌شود شخص به علت خوردن آن برای مدتها از خوردن دیگر غذاها محروم شود.
۷- گناه، گناه می‌آورد
هر گناه باعث می‌شود انسان استعداد انجام گناهان دیگر را پیدا کند. انجام گناه باعث می‌شود زشتی آن از قلب انسان خارج شود و به تدریج به انجام گناهان دیگر بپردازد تا جایی که شخص گناهکار دیگر نخواهد توانست به سادگی از آن دست بکشد
بسیاری از گناهکاران با بی‌توجهی به گناهان کوچک و سهل‌انگاری در مورد آنان به تدریج رو به‌سوی گناهان بزرگتر گذاشته‌اند. گناه اول گناه دوم را در پی خواهد داشت. تنها قیچی توبه می‌تواند از ادامه‌ی این سلسله جلوگیری کند.

۸- گناه باعث ضعیف شدن اراده‌ی خیر می‌شود :

گناهان باعث می‌شوند اراده‌ی انسان برای انجام کار خیر ضعیف شود و در عوض اراده‌ی انجام کارهای بد به تدریج قوی شود
از خطرناکترین عوارض گناه این است که بر اثر تکرار آن اراده‌ی توبه نیز به تدریج ضعیف می‌شود تا جایی که دیگر انسان حتی فکر توبه را از ذهن خود خارج می‌کند. این از بدترین بیماری‌های قلب است که راه نزدیکی به سوی هلاکت است
۹- بیرون رفتن زشتی گناهان از قلب :تکرار گناهان باعث می‌شود کم‌کم زشتی گناه از قلب شخص گناهکار خارج شود و دیگر از انجام گناه شرم نکند
در این صورت شخص گناهکار دیگر حتی از انجام گناه بصورت علنی و در برابر چشم مردم هیچ ابایی نخواهد داشت تا جایی که دیگران را نیز بسوی گناهان دعوت خواهد کرد.
برادر و خواهر گرامی
توبه و بازگشت عمومی و همگانی بسوی الله سبحانه و تعالی و آغار کردن اصلاح همه جانبه از خودمان تنها راه بوجود آوردن یک جامعه سالم و صالح و به دست آوردن آرامش دنیا و آخرت است
هر یک توبه راهی است بسوی رستگاری همه جانبه. هر یک نفر که دست از گناه بکشد جامعه یک قدم بسوی توسعه برمی‌دارد.
از این رو باید از خود آغاز کنیم و منتظر دیگران نمانیم

در ۱۳:۱۸ 0 نظرات

۱۳۹۱/۶/۱۱

نمازصبح

سمفونی زندگی
نماز صبح، محک محبت به الله
سایت طریق الإسلام / ترجمه: ابوعمر انصاری
جوان احساس خوشبختی زیادی می کرد. زیرا آن شرکت معروف با استخدامش موافقت کرده بود… از خوشحالی می خواست پرواز کند… او تنها کسی بود که از میان شرکت کنندگان به این شغل رسیده بود… قرار دادهای لازم برای شروع کار و قوانین و مقررات و وظایف کارمند امضاء ، و کار شروع شد…
روزها گذشتند… جوان به نزد مدیر رفت … به او گفت: من نمی توانم از اول صبح سرکارم حاضر شوم… و نمی توانم وظایفم را سر وقت مشخص انجام دهم بلکه با کمی تأخیر این کارها را انجام خواهم داد… ولی من به شما اجازه نمی دهم که مرا مؤاخذه کنید یا آنرا برایم به حساب بیاورید… بلکه شما حق ندارید مرا از کار اخراج کنید…
زمانی که ما چنین چیزی را تصور کنیم حتما از کار این جوان تعجب کرده و او را مسخره می کنیم و شاید بعضی از ما او را احمق یا دیوانه به حساب بیاورد… چگونه می خواهد بدون اینکه وظایفش را انجام دهد ،‌ انتظار حقوق داشته باشد؟
حال تکلیف بسیاری از ما که دقیقا همین کار عجیب را انجام می دهیم چیست؟… بلکه بدتر از آنرا… آنهم در حق الله سبحانه و تعالی…
چگونه انسان عاقل به خود این اجازه را می دهد … اینکه از تمامی نعمتهای خدا که در اطرافش است استفاده کند… از غذا ، نوشیدنی ،‌لباس و لذتهای دنیا… آنگاه معمولی ترین واجباتی را که الله به او امر کرده اهمال کند…. که همان نماز می باشد؟ و اگر ادا کند در غیر وقت آن… آنهم مانند نوک زدن کلاغ.. نه خشوعی و نه فهمی نسبت به آنچه می گوید…
در نظر سنجی ای که در آن بیش از ۸۸۰۰ بازدید کننده از سایت ما یعنی طریق الإسلام islamway.com شرکت داشتند… از بازدیدکنندگان سؤال کردیم که در هفته گذشته چند روز نماز صبح را خوانده ای و شرط نکردیم که حتما این نماز در مسجد باشد…
نتیجه نا امید کننده بود…
۳۴ درصد در هیچ کدام از ایام هفته نماز صبح نخوانده بودند!!،
در حالی که ۱۵ درصد در طول هفته فقط یک یا دوبار خوانده بودند و ۱۹ درصد بین سه تا شش روز …
و ۳۱ درصد هر روز بر ادای نماز صبح مواظبت کرده بودند ونسبت کمی هم فقط یک روز نمازشان فوت شده بود…
سبحان الله… ما از امور اجتهادی که علما در باره آن اختلاف نظر دارند سخن نمی گوییم… یا درباره سنتهایی که ممکن است شخص مسلمان در باره آن کوتاهی کند… بلکه درباره الفبای اسلام حرف می زنیم … در مورد نمازی که الله سبحانه و تعالی بر شخص مسلمان تحت هر شرایطی فرض کرده.
الله سبحانه و تعالی آن هنگام که مسلمانان را به ادای نماز امر کرد .. به آنهایی که نماز را از وقت خود به تأخیر می اندازند ،‌ انذار داد و فرمود: « فویل للمصلین الذین هم عن صلاتهم ساهون» مفسرین می گویند: منظور این آیه کسانی هستند که نمازشان را با تأخیر و بعد از خروج وقت می خوانند… همچنین گفته اند که : ویل ،‌ دره ای در جهنم است … بسیار عمیق … بسیار تاریک… پس آیا امت اسلام کتاب پروردگارش را تصدیق می کند؟
بسیاری از مسلمانان امروزه نماز صبح را تباه کرده اند… گویی از فرهنگ لغتشان افتاده… بعد از گذشت ساعتها آنرا می خوانند و بعضی نیز همراه با نماز ظهر و عده ای هم اصلا نمی خوانند..
چرا اینهمه کوتاهی در حق الله سبحانه و تعالی؟
آیا همه ما ادعا نمی کنیم که الله سبحانه و تعالی را از هر چیزی در این دنیا بیشتر دوست داریم؟… انسان زمانی که کسی را قلبا و از روی صدق دوست بدارد… مشتاق دیدارش می شود… پس آیا کسانی که در ادای نماز صبح کسالت به خرج می دهند… واقعا خدا را دوست دارند؟ آیا واقعا او را بزرگ می شمارند و منتظر ملاقاتش هستند؟
بگذارید تصور کنیم که میلیاردری به یکی از کارمندان شرکتش پیشنهادی می دهد که خلاصه اش چنین است: که این کارمند هر روز صبح ساعت پنج و نیم به خانه مدیر برود و او را بیدار کند و بر گردد ( این کار فقط ده دقیقه طول بکشد) .. و درمقابل این کار، مدیر به او روزانه ۱۰۰ دلار بدهد. و این قرارداد تا زمانی که این کارمند کار خود را سر وقت انجام دهد پابرجا می باشد.
اگر تو ای برادر مسلمانم به جای این کارمند بودی… آیا در ملاقات با مدیر کوتاهی می کردی؟
آیا با تمام وجود برای به دست آوردن این ۱۰۰ دلار در عوض بیدار کردن مدیر تلاش نمی کردی؟
آیا اگر یک روز این کار از تو فوت می شد ،‌ تلاش نمی کردی از هر راهی که شده عذر خود را اثبات کنی؟
و لله مثل الأعلی… حال چگونه است درحالی که الله سبحانه و تعالی رازق تو است و کسی است که نعمتهای فراونش را در اختیار تو قرار داده و می فرماید: « و إن تعدو نعمة الله لا تحصوها» و اگر نعمتهای الله را حساب کنید قابل شمارش نیستند.
آیا آن خدای رحیم و کریم حق ندارد که هر روز ساعت پنج و نیم صبح برای تشکر از او برخیزی . تشکری در پنج یا ده دقیقه ،‌به خاطر نعمتهای عظیم و محبتهای بی کرانش؟حکم کوتاهی در نماز صبح:
الله تعالی می فرماید:« إن الصلاة کانت على المؤمنین کتابا موقوتا» نساء ۱۰۳
براستی که نماز، وظیفه وقت دار و معینى براى مؤمنان است.
اسلام برنامه کاملی برای زندگیست.. اسلام پیمانی است بین بنده و پروردگارش… بنده در این پیمان خود را به انجام واجبات در برابر الله ملزم می کند… و خداوند برای این وظایف حقوق و مزایایی قرار داده… پس منطقی نیست که با این پیمان موافقت کنی و سپس هر چه دلت خواست انجام دهی و یا ندهی…
الله سبحانه و تعالی می فرماید:
«یا أیها الذین آمنوا ادخلوا فی السلم کافة» سوره بقره ۲۰۸
ای کسانی که ایمان آورده اید به طور کامل وارد اسلام شوید.
مفسران می گویند: یعنی اینکه اسلام را با تمام احکام و دستوراتش بپذیرید. و خداوند بر بنی اسرائیل خشم گرفت آن هنگام که آنچه از دین می پسندیدند را گرفته و باقی را رها کردند و به آنها فرمود: «أفتومنون ببعض الکتاب و تکفرون ببعض» بقرة ۸۵
آیا به قسمتی از کتاب خدا ایمان می آورید و به بعضی کافر می شوید.
رسول الله صلی الله و علیه و سلم افرادی را که در ادای نماز صبح با جماعت کوتاهی می کنند به عنوان منافق معلوم النفاق وصف کرده پس حال کسانی که اصلا آنرا نمی خوانند ، نه در جماعت و نه بدون آن چیست؟
رسول الله صلی الله و علیه و سلم می فرماید: : « لیس صلاة أثقل على المنافقین من الفجر والعشاء ولو یعلمون ما فیهما لأتوهما ولو حبوا) » رواه الإمام البخاری فی باب الآذان
نمازی بر منافقان سنگین تر از نماز صبح و عشاء نیست و اگر می دانستند که چه قدر ثواب دارد به سوی آن می آمدند حتی به حالت سینه خیز.
خداوند متعال از کسانی که نماز فرض را ترک می کنند اعلام برائت کرده چنانچه رسول الله صلی الله وعلیه و سلم می فرماید: لا تترک الصلاة متعمدا، فإنه من ترک الصلاة متعمدا فقد برئت منه ذمة الله ورسوله » رواه الإمام أحمد فی مسنده
نماز را عمدا ترک نکن. زیرا آنکه نماز را عمدا ترک کند خدا و رسولش از ذمه و عهد او برائت جسته اند.
برادر و خواهر مسلمانم ،‌ آیا طاقت آن را داری که بهترین دوستانت از تو اعلام برائت و بیزاری کنند؟
پس چگونه نمازت را قضاء می کنی تا اینکه الله جل جلاله از تو برئ شود؟
و بعد از این مقاله … راه حل چیست؟
•هر کدام ازما باید ساعتش را برای بیدار شدن برای نماز صبح هر شب تنطیم کند.
•باید جایگاه حقیقی نماز را در زندگی خود درک کرده و کارهایمان را بر اساس نماز تنظیم کنیم ،‌ نه بر عکس
•باید شبها زود بخوابیم تا صبح زود بلند شویم و بعد از نماز صبح مشغول به کار شویم زیرا خداوند در کارما برکت می اندازد.
•با دوستان صالحی در ارتباط باشیم که ما را برای نماز صبح بیدار می کنند و یکدیگر را به اینکار تشویق می کنند.
•بر اذکار قبل از خواب مدوامت کنیم و از خداوند متعال بخواهیم که ما را برای ادای نماز یاری دهد.
•هر زمان که نماز فرضی از ما فوت شد باید احساس تقصیر و گناه کنیم و با الله پیمان ببندیم که دیگر این گناه بزرگ را تکرار نکینم.
الله سبحانه و تعالی ما و شما را از محبان خودش قرارد دهد و به ما اخلاص در گفته و عمل را نصیب بفرماید.
در آخر اگر این گفته ها صواب و حق بود ، از جانب خداست و اگر اشتباه و کمبودی در آن بود از نفسم و شیطان می باشد.
سایت طریق الإسلام www.islamway.com
ترجمه: ابو عمر انصاری

در ۱۶:۲۷ 0 نظرات
Newer Posts Older Posts
اشتراک در: پست‌ها (Atom)